ديوان شمس› غزل ٢٧٦٠› بيت ٧ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۷۶۰
- ای آنک تو جان آسمانی هر چند به صورت از زمینی
G2760:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 با دل گفتم چرا چنینی·تا چند به عشق همنشینی
- 2 دل گفت چرا تو هم نیایی·تا لذت عشق را ببینی
- 3 گر آب حیات را بدانی·جز آتش عشق کی گزینی
- 4 ای گشته چو باد از لطافت·پرباد شده چو ساتگینی
- 5 چون آب تو جان نقشهایی·چون آینه حسن را امینی
- 6 هر جان خسیس کان ندارد·میپندارد که تو همینی
- 7 ای آنک تو جان آسمانی·هر چند به صورت از زمینی
- 8 ای خرد شکسته همچو سرمه·تو سرمه دیده یقینی
- 9 ای لعل تو از کدام کانی·در حلقه درآ که خوش نگینی
- 10 ای از تو خجل هزار رحمت·آن دم که چو تیغ پر ز کینی
- 11 شمس تبریز صورتت خوش·و اندر معنی چه خوش معینی
ganjoor: sh2760 · public domain