ديوان شمس› غزل ٢٨٤٢› بيت ٥ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۸۴۲
- همه بیخودی پسندم همه تن چو گل بخندم به طرب میان ببندم که چنین دری گشادی
G2842:5
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 بت من ز در درآمد به مبارکی و شادی·به مراد دل رسیدم به جهان بیمرادی
- 2 تو بپرس چون درآمد که برون نرفت هرگز·که درآمد و برون شد صفتی بود جمادی
- 3 غلطم مگو که چون شد ز چگونگی برون شد·تو چگونهای ولیکن تو ز بیچگونه زادی
- 4 چه چگونه بد عدم را چه نشان نهی قدم را·نگر اولین قدم را که تو بس نکو نهادی
- 5 همه بیخودی پسندم همه تن چو گل بخندم·به طرب میان ببندم که چنین دری گشادی
ganjoor: sh2842 · public domain