ديوان شمس› غزل ٢٩٥› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۵
- مرا در سایهات ای کعبه جان به هر مسجد ز خورشیدست محراب
G295:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 الا ای روی تو صد ماه و مهتاب·مگو شب گشت و بیگه گشت بشتاب
- 2 مرا در سایهات ای کعبه جان·به هر مسجد ز خورشیدست محراب
- 3 غلط گفتم که اندر مسجد ما·برون در بود خورشید بواب
- 4 از این هفت آسیا ما نان نجوییم·ننوشیم آب ما زین سبز دولاب
- 5 مسبب اوست اسباب جهان را·چه باشد تار و پود لاف اسباب
- 6 ز مستی در هزاران چَه فتادیم·برون مان میکشد عشقش به قلاب
- 7 چه رونق دارد از تو مجلس جان·زهی چشم و چراغ جان اصحاب
- 8 بخندد باغ دل زان سرو مقبل·بجوشد خون ما زین شاخ عناب
- 9 فتوح اندر فتوح اندر فتوحی·توی مفتاح و حق، مفتاحِ ابواب
- 10 ز نفط انداز عشق آتشینت·زمین و آسمان لرزان چو سیماب
- 11 بر مستانش آید می به دعوی·خلق گردد برانندش به مضراب
- 12 خمش کن ختم کن ای دل چو دیدی·که آن خوبی نمیگنجد در القاب
ganjoor: sh295 · public domain