ديوان شمس› غزل ٢٩٦٣› بيت ٩ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۶۳
- از تو دوگاه خواهند تو چارگاه برگو تو شمع این سرایی ای خوش که میسرایی
G2963:9
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 میزن سهتا که یکتا گشتم مکن دوتایی·یا پردهٔ رهاوی یا پردهٔ رهایی
- 2 بی زیر و بی بَم تو ماییم در غم تو·در نای این نوا زن کافغان ز بینوایی
- 3 قولی که در عراق است درمان این فراق است·بی قول دلبری تو آخر بگو کجایی
- 4 ای آشنای شاهان در پردهٔ سپاهان·بنواز جان ما را از راه آشنایی
- 5 در جمع سسترایان رو زنگلهسرایان·کاری ببر به پایان تا چند سسترایی
- 6 از هر دو زیرافکند بندی بر این دلم بند·آن هر دو خود یکست و ما را دو مینمایی
- 7 گر یار راست کاری ور قول راست داری·در راست قول برگو تا در حجاز آیی
- 8 در پردهٔ حسینی عشاق را درآور·وز بوسلیک و مایه بنمای دلگشایی
- 9 از تو دوگاه خواهند تو چارگاه برگو·تو شمع این سرایی ای خوش که میسرایی
ganjoor: sh2963 · public domain