ديوان شمس غزل ٢٩٧ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۷

  1. من بودم و چرخ دوش گریان او را و مرا یکی‌ست مذهب

G297:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 ای در غم تو به سوز و یارب·بگریسته آسمان همه شب
  2. 2 گر چرخ بگرید و بخندد·آن جذبه خاک باشد اغلب
  3. 3 از بس که بریخت اشک بر خاک·شد خاک ز اشک او مطیب
  4. 4 از گریه آسمان درآمد·صد باغ به خنده مذهب
  5. 5 من بودم و چرخ دوش گریان·او را و مرا یکی‌ست مذهب
  6. 6 از گریه آسمان چه روید·گل‌ها و بنفشه مرطب
  7. 7 وز گریه عاشقان چه روید·صد مهر درون آن شکرلب
  8. 8 آن چشم به گریه می‌فشارد·تا بفشارد نگار غبغب
  9. 9 این گریه ابر و خنده خاک·از بهر من و تو شد مرکب
  10. 10 وین گریه ما و خنده ما·از بهر نتیجه شد مرتب
  11. 11 خاموش کن و نظاره می‌کن·اندر طلب جهان و مطلب

ganjoor: sh297 · public domain