ديوان شمس› غزل ٣٠٤٠› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۴۰
- چه آفتاب جمالی که از مجره گشادی درون روزن عالم چو روز بخت فتادی
G3040:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 چه آفتاب جمالی که از مجره گشادی·درون روزن عالم چو روز بخت فتادی
- 2 هزار سوسن نادر ز روی گل بشکفتی·هزار رسم دل افزا بدان چمن بنهادی
- 3 هزار اطلس کحلی بنفشه وار دریدی·که پر و بال مریدی و جان جان مرادی
- 4 در آن زمان که به خوبی کلاه عقل ربایی·نه عقل پره کاهست و تو به لطف چو بادی
- 5 چه عقل دارد آن گل که پیش باد ستیزد·نه از نسیم ویستش جمال و نیک نهادی
- 6 میی که کف تو بخشد دو صد خمار به ارزد·چگونه گیج نگردد سر وجود ز شادی
ganjoor: sh3040 · public domain