ديوان شمس› غزل ٣٠٦٥› بيت ٣ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۶۵
- به چاه در نظری کردم از تعجب من چه از ملاحت او گشته بود صحرایی
G3065:3
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 شدم به سوی چه آب همچو سقایی·برآمد از تک چه یوسفی معلایی
- 2 سبک به دامن پیراهنش زدم من دست·ز بوی پیرهنش دیده گشت بینایی
- 3 به چاه در نظری کردم از تعجب من·چه از ملاحت او گشته بود صحرایی
- 4 کلیم روح به هر جا رسید میقاتش·اگر چه کور بود گشت طور سینایی
- 5 زنخ ز دست رقیبی که گفت از چه دور·از این سپس منم و چاه و چون تو زیبایی
- 6 کسی که زنده شود صد هزار مرده از او·عجب نباشد اگر پیر گشت برنایی
- 7 هزار گنج گدای چنین عجب کانی·هزار سیم نثار لطیف سیمایی
- 8 جهان چو آینه پرنقش توست اما کو·به روی خوب تو بیآینه تماشایی
- 9 سخن تو گو که مرا از حلاوت لب تو·نه عقل ماند و نه اندیشهای و نی رایی
ganjoor: sh3065 · public domain