ديوان شمس› غزل ٣٠٨٣› بيت ٦ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۸۳
- بیا بیا که ولی نعمت همه کونی که مخلص دل حیران و مهره نردی
G3083:6
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 بیا بیا که چو آب حیات درخوردی·بیا بیا که شفا و دوای هر دردی
- 2 بیا بیا که گلستان ثنات میگوید·بیا بیا بنما کز کجاش پروردی
- 3 بیا بیا که به بیمارخانه بیقدمت·نمیرود ز رخ هیچ خستهای زردی
- 4 برآ برآ هله ای آفتاب چون بیتو·نمیرود ز هوا هیچ تلخی و سردی
- 5 برآ برآ هله ای مه که حیف بسیارست·که دیدهها همه گریان و تو در این گردی
- 6 بیا بیا که ولی نعمت همه کونی·که مخلص دل حیران و مهره نردی
- 7 بیا بیا و بیاموز بنده خود را·که در امامت و تعلیم و آگهی فردی
ganjoor: sh3083 · public domain