ديوان شمس غزل ٣٠٩٤ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۹۴

  1. ایا کسی که خوشی با وفا و صحبت خلق بپرسمت ز وفاهای بی‌وفا چونی

G3094:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 بگو به جان مسافر ز رنج‌ها چونی·ز رنج‌های جهان و ز رنج ما چونی
  2. 2 تو همچو عیسی و اندیشه‌ها جهودانند·ز مکر و فعل جهودان بگو مرا چونی
  3. 3 ز دشمنان و ز بیگانگان زیانت نیست·که از دو چشم تو دورند ز آشنا چونی
  4. 4 ایا کسی که خوشی با وفا و صحبت خلق·بپرسمت ز وفاهای بی‌وفا چونی
  5. 5 تو همچو مرغ ز باز اجل گریزانی·ز ترس و جهد بریدن در این هوا چونی
  6. 6 اجل حیات توست ار چه صورتش مرگست·اگر نه غافلی از وی گریزپا چونی

ganjoor: sh3094 · public domain