ديوان شمس غزل ٣٠٩٧ بيت ٧ → السابق

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۹۷

  1. برو برو که چه کَش می‌روی به شیوه‌گری بیا بیا که چه خوش می‌چمی به رعنایی

G3097:7

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 بیا بیا که شدم در غم تو سودایی·درآ درآ که به جان آمدم ز تنهایی
  2. 2 عجب عجب که برون آمدی به پرسش من·ببین ببین که چه بی‌طاقتم ز شیدایی
  3. 3 بده بده که چه آورده‌ای به تحفه مرا·بنه بنه بنشین تا دمی برآسایی
  4. 4 مرو مرو چه سبب زود زود می‌بروی·بگو بگو که چرا دیر دیر می‌آیی
  5. 5 نفس نفس زده‌ام ناله‌ها ز فرقت تو·زمان زمان شده‌ام بی‌رخ تو سودایی
  6. 6 مجو مجو پس از این زینهار راه جفا·مکن مکن که کشد کار ما به رسوایی
  7. 7 برو برو که چه کَش می‌روی به شیوه‌گری·بیا بیا که چه خوش می‌چمی به رعنایی

ganjoor: sh3097 · public domain