ديوان شمس› غزل ٣١٠٥› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۰۵
- ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی نهاده جام چو خورشید بر کف دستی
G3105:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی·نهاده جام چو خورشید بر کف دستی
- 2 ز نوبهار رخش این جهان گلستانی·به پیش قامت زیباش آسمان پستی
- 3 فروگرفت مرا مست وار و میگفتم·بجستمی من از او گر بهانهای هستی
- 4 بگفت حیله مکن هین گمان مبر که اگر·تن تو حیله شدی سر به سر ز ما رستی
- 5 بریخت بر من از آن می که چرخ پست شدی·اگر ز جرعه آن می دمی بخوردستی
- 6 بتاب مفخر ایام شمس تبریزی·ایا فکنده در این بحر نور شستستی
ganjoor: sh3105 · public domain