ديوان شمس› غزل ٣١١٤› بيت ٥ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۱۴
- اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست زین حشر بیخبرند این مردم حشری
G3114:5
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 عشق تو خواند مرا کز من چه میگذری·نیکو نگر که منم آن را که مینگری
- 2 من نزل و منزل تو من بردهام دل تو·گر جان ز من بِبُری واللَّه که جان نَبَری
- 3 این شمع و خانه منم این دام و دانه منم·زین دام بیخبری چون دانه میشمری
- 4 دوری ز میوه ما چون برگ میطلبی·دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری
- 5 اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست·زین حشر بیخبرند این مردم حشری
- 6 ارواح بر فلکاند پران به قول نبی·ارواح امتنانی طائر خضری
- 7 ز آن طالب فلکند کز جوهر ملکند·انظر الی ملک فی صورت البشری
- 8 این روح گرد بدن چون چرخ گرد زمین·فالجسم جامده و الروح فی السفری
- 9 زین برجها بگذر چون همپر ملکی·و اطلع علی افق کالشمس و القمری
ganjoor: sh3114 · public domain