ديوان شمس› غزل ٣١٦٥› بيت ١٠ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۶۵
- آینه ای، رنگ تو عکس کسیست تو ز همه رنگ جدا بودهای
G3165:10
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 جان و جهان! دوش کجا بودهای؟·نی غلطم، در دل ما بودهای
- 2 دوش ز هجر تو جفا دیدهام·ای که تو سلطان وفا بودهای
- 3 آه که من دوش چه سان بودهام!·آه که تو دوش کرا بودهای!
- 4 رشک برم کاش قبا بودمی·چونک در آغوش قبا بودهای
- 5 زهره ندارم که بگویم ترا·« بی من بیچاره چرا بودهای؟! »
- 6 یار سبک روح! به وقت گریز·تیزتر از باد صبا بودهای
- 7 بیتو مرا رنج و بلا بند کرد·باش که تو بند بلا بودهای
- 8 رنگ رخ خوب تو آخر گواست·در حرم لطف خدا بودهای
- 9 رنگ تو داری، که ز رنگ جهان·پاکی، و همرنگ بقا بودهای
- 10 آینه ای، رنگ تو عکس کسیست·تو ز همه رنگ جدا بودهای
ganjoor: sh3165 · public domain