ديوان شمس› غزل ٣١٧٦› بيت ٧ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۷۶
- شاه مرا میل چو در آشتیست کرد در افلاک اثر آشتی
G3176:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 کردم با کان گهر آشتی·کردم با قرص قمر آشتی
- 2 خمرهٔ سرکه ز شکر صلح خواست·شکر که پذرفت شکر آشتی
- 3 آشتی و جنگ ز جذبهٔ حق است·نیست ز دُم، هست ز سر آشتی
- 4 رفت مسیحا به فلک ناگهان·با ملکان کرد بشر آشتی
- 5 ای فلک لطف، مسیح توم·گر بکنی بار دگر آشتی
- 6 جذبهٔ او داد عدم را وجود·کرده بدان پیه نظر آشتی
- 7 شاه مرا میل چو در آشتیست·کرد در افلاک اثر آشتی
- 8 گشت فلک دایهٔ این خاکدان·ثور و اسد آمد در آشتی
- 9 صلح درآ، این قدر آخر بدانک·کرد کنون جبر و قدر آشتی
- 10 بس کن کین صبح مرا، دایمست·نیست مرا بهر سپر آشتی
ganjoor: sh3176 · public domain