ديوان شمس غزل ٣١٧٧ بيت ٤ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۷۷

  1. می‌برمی از بد و نیک کسان؟! آن همه در تست، ز خود می‌رمی

G3177:4

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 آدمیی، آدمیی، آدمی·بسته دمی، زانک نهٔ آن دمی
  2. 2 آدمیی را همه در خود بسوز·آن دمیی باش اگر محرمی
  3. 3 کم زد آن ماه نو و بدر شد·تا نزنی کم، نرهی از کمی
  4. 4 می‌برمی از بد و نیک کسان؟!·آن همه در تست، ز خود می‌رمی
  5. 5 حرص خزانست و قناعت بهار·نیست جهان را ز خزان خرمی
  6. 6 مغز بری در غم؟! نغزی ببر·بر اسد و پیل زن ار رستمی
  7. 7 همچو ملک جانب گردون بپر·همچو فلک خم ده، اگر می‌خمی

ganjoor: sh3177 · public domain