ديوان شمس› غزل ٣٣٧› بيت ٤ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۳۳۷
- تو چشم آتشین در خواب میکن که ما را چشم و دل باری کباب است
G337:4
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 ببستی چشم یعنی وقت خواب است·نه خوابست آن حریفان را جواب است
- 2 تو میدانی که ما چندان نپاییم·ولیکن چشم مستت را شتاب است
- 3 جفا میکن جفاات جمله لطف است·خطا میکن خطای تو صواب است
- 4 تو چشم آتشین در خواب میکن·که ما را چشم و دل باری کباب است
- 5 بسی سرها ربوده چشم ساقی·به شمشیری که آن یک قطره آب است
- 6 یکی گوید که این از عشق ساقیست·یکی گوید که این فعل شراب است
- 7 می و ساقی چه باشد نیست جز حق·خدا داند که این عشق از چه باب است
ganjoor: sh337 · public domain