ديوان شمس غزل ٤١٩ بيت ١ التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۹

  1. بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت

G419:1

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت·چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
  2. 2 هر لبی را که ببوسید نشان‌ها دارد·که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
  3. 3 یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات·هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
  4. 4 یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل·می‌دود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
  5. 5 تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوست·چه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت

ganjoor: sh419 · public domain