ديوان شمس› غزل ٤١٩› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۹
- بوسهای داد مرا دلبر عیار و برفت چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
G419:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 بوسهای داد مرا دلبر عیار و برفت·چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
- 2 هر لبی را که ببوسید نشانها دارد·که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
- 3 یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات·هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
- 4 یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل·میدود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
- 5 تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوست·چه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت
ganjoor: sh419 · public domain