ديوان شمس› غزل ٤٦٦› بيت ٣ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۴۶۶
- نقش وفا وی کند پشت به ما کی کند پشت ندارد چو شمع او همگی روست روست
G466:3
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 باز درآمد به بزم مجلسیان دوست دوست·گرچه غلط میدهد نیست غلط اوست اوست
- 2 گاه خوش خوش شود گه همه آتش شود·تعبیههای عجب یار مرا خوست خوست
- 3 نقش وفا وی کند پشت به ما کی کند·پشت ندارد چو شمع او همگی روست روست
- 4 پوست رها کن چو مار سر تو برآور ز یار·مغز نداری مگر تا کی از این پوست پوست
- 5 هر کی به جد تمام در هوس ماست ماست·هر کی چو سیل روان در طلب جوست جوست
- 6 از هوس عشق او باغ پر از بلبلست·وز گل رخسار او مغز پر از بوست بوست
- 7 مفخر تبریزیان شمس حق آگه بود·کز غم عشق این تنم بر مثل موست موست
ganjoor: sh466 · public domain