ديوان شمس› غزل ٥٦٦› بيت ٦ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۵۶۶
- برای این رسن بازی دلاور باش و چنبر شو درافکن خویش در آتش چو شمع او برافروزد
G566:6
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 بتی کو زهره و مه را همه شب شیوه آموزد·دو چشم او به جادویی دو چشم چرخ بردوزد
- 2 شما دلها نگه دارید مسلمانان که من باری·چنان آمیختم با او که دل با من نیامیزد
- 3 نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم·چو میوه زاید از شاخی از آن شاخ اندرآویزد
- 4 ز سایه خود گریزانم که نور از سایه پنهانست·قرارش از کجا باشد کسی کز سایه بگریزد
- 5 سر زلفش همیگوید صلا زوتر رسن بازی·رخ شمعش همیگوید کجا پروانه تا سوزد
- 6 برای این رسن بازی دلاور باش و چنبر شو·درافکن خویش در آتش چو شمع او برافروزد
- 7 چو ذوق سوختن دیدی دگر نشکیبی از آتش·اگر آب حیات آید تو را ز آتش نینگیزد
ganjoor: sh566 · public domain