ديوان شمس› غزل ٦١٨› بيت ١ التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۶۱۸
- چون جغد بود اصلش، کی صورتِ باز آید؟ چون سیر خورد مردم، کی بوی پیاز آید؟
G618:1
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 چون جغد بود اصلش، کی صورتِ باز آید؟·چون سیر خورد مردم، کی بوی پیاز آید؟
- 2 چون افتد شیر نر از حمله حیز و غر·وز زخمهٔ کون خر کی بانگ نماز آید؟
- 3 پای تو شده کوچک از تنگی پاپوچک·پا برکش ای کوچک! تا پهن و دراز آید
- 4 بگشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدی·تا تابش خورشیدش از عرش فراز آید
- 5 چنگا تو سری بر کن در حلقه سر اندر کن·تو خویش تهیتر کن تا چنگ به ساز آید
ganjoor: sh618 · public domain