ديوان شمس› غزل ٦٦٩› بيت ٧ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۶۶۹
- تو چون دلوی بر بن دولاب میگرد که ایشان برتر از دولاب رفتند
G669:7
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 چو شب شد جملگان در خواب رفتند·همه چون ماهیان در آب رفتند
- 2 دو چشم عاشقان بیدار تا روز·همه شب سوی آن محراب رفتند
- 3 چو ایشان را حریف از اندرونست·چه غم دارند اگر اصحاب رفتند
- 4 همه در غصه و در تاب و عشاق·به سوی طره پرتاب رفتند
- 5 همه اندر غم اسباب و ایشان·قلنداروار بیاسباب رفتند
- 6 که یابد گرد ایشان را که ایشان·چو برق و باد سخت اشتاب رفتند
- 7 تو چون دلوی بر بن دولاب میگرد·که ایشان برتر از دولاب رفتند
- 8 ببین آنها که بند سیم بودند·درون خاک چون سیماب رفتند
- 9 ببین آنها که سیمین بر گزیدند·به روی سرخ چون عناب رفتند
ganjoor: sh669 · public domain