ديوان شمس› غزل ٦٧٧› بيت ١٢ → السابق
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۶۷۷
- بگو روشن که شمس الدین تبریز چو گفت الشمس لا یخفی کجا شد
G677:12
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 عجب آن دلبر زیبا کجا شد·عجب آن سرو خوش بالا کجا شد
- 2 میان ما چو شمعی نور میداد·کجا شد ای عجب بیما کجا شد
- 3 دلم چون برگ میلرزد همه روز·که دلبر نیم شب تنها کجا شد
- 4 برو بر ره بپرس از رهگذاران·که آن همراه جان افزا کجا شد
- 5 برو در باغ پرس از باغبانان·که آن شاخ گل رعنا کجا شد
- 6 برو بر بام پرس از پاسبانان·که آن سلطان بیهمتا کجا شد
- 7 چو دیوانه همیگردم به صحرا·که آن آهو در این صحرا کجا شد
- 8 دو چشم من چو جیحون شد ز گریه·که آن گوهر در این دریا کجا شد
- 9 ز ماه و زهره میپرسم همه شب·که آن مه رو بر این بالا کجا شد
- 10 چو آن ماست چون با دیگرانست·چو این جا نیست او آن جا کجا شد
- 11 دل و جانش چو با الله پیوست·اگر زین آب و گل شد لاکجا شد
- 12 بگو روشن که شمس الدین تبریز·چو گفت الشمس لا یخفی کجا شد
ganjoor: sh677 · public domain