ديوان شمس غزل ٨١٩ بيت ٥ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۸۱۹

  1. لاغرانِ خسته از مرعای عشق فربهان و تندرستان می‌رسند

G819:5

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 اندک اندک جمع مستان می‌رسند·اندک اندک می پرستان می‌رسند
  2. 2 دلنوازان نازنازان در ره اند·گلعذاران از گلستان می‌رسند
  3. 3 اندک اندک زین جهان هست و نیست·نیستان رفتند و هستان می‌رسند
  4. 4 جمله دامن‌های پرزر همچو کان·از برای تنگدستان می‌رسند
  5. 5 لاغرانِ خسته از مرعای عشق·فربهان و تندرستان می‌رسند
  6. 6 جان پاکان چون شعاع آفتاب·از چنان بالا به پستان می‌رسند
  7. 7 خرم آن باغی که بهر مریمان·میوه‌های نو زمستان می‌رسند
  8. 8 اصلشان لطفست و هم واگشت لطف·هم ز بستان سوی بستان می‌رسند

ganjoor: sh819 · public domain