ديوان شمس› غزل ٩٣٠› بيت ٢ → السابق · التالي ←
ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۹۳۰
- به جان رسید فلک از دعا و ناله من فلک دهان خود اندر ره دعا بگشاد
G930:2
بلغتك
لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:
ai-draft · gemini-2.5-pro
شرح هذا البيت
لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:
الغزل الكامل ↗
- 1 سپاس و شکر خدا را که بندها بگشاد·میان به شکر چو بستیم بند ما بگشاد
- 2 به جان رسید فلک از دعا و ناله من·فلک دهان خود اندر ره دعا بگشاد
- 3 ز بس که سینه ما سوخت در وفا جستن·ز شرم ما عرق از صورت وفا بگشاد
- 4 ادیم روی سهیلیم هر کجا بنمود·غلام چشمه عشقیم هر کجا بگشاد
- 5 پس دریچه دل صد در نهانی بود·که بسته بود خدا بنده خدا بگشاد
- 6 در این سرا که دو قندیل ماه و خورشیدست·خدا ز جانب دل روزن سرا بگشاد
- 7 الست گفت حق و جانها بلی گفتند·برای صدق بلی حق ره بلا بگشاد
ganjoor: sh930 · public domain