ديوان شمس غزل ٩٥٣ بيت ٢ → السابق · التالي ←

ديوان شمس · غزل شمارهٔ ۹۵۳

  1. غلام روز دلم کو به جای صد سالست سپیده چهره دل را به کار می‌ناید

G953:2

بلغتك

لا توجد ترجمة بلغتك بعد — يتم إنشاؤها للغزل بأكمله مرة واحدة:

شرح هذا البيت

لم يُكتب بعد — قراءة متعمقة لهذا البيت في سياق غزله:

الغزل الكامل ↗

  1. 1 سپیده دم بدمید و سپیده می‌ساید·که ویس روز رخ خویش را بیاراید
  2. 2 غلام روز دلم کو به جای صد سالست·سپیده چهره دل را به کار می‌ناید
  3. 3 سپیدی رخ این دل سپیدها بخشد·که طاس چرخ حواشیش را نپیماید
  4. 4 سپیده را چو فروشست شب به آب سیاه·رخ عجوزه دنیا ببین چه را شاید
  5. 5 بده عجوزه زراق را هزار طلاق·دم عجوزه جوانیت را بفرساید
  6. 6 بران تو دیو ز خود پیش از آنک دیو شوی·وگر نه من خمشم عن قریب بنماید

ganjoor: sh953 · public domain