اقرأ دفتر ١ قسم ١١٣ → السابق · التالي ←

بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر

في بيان أن نادرًا ما يحدث أن يعتقد مريد بصدق في مدعي زائف، فيظنه شيخًا، ويصل بذلك الاعتقاد إلى مقام لم يره شيخه في المنام، ولا يصيبه الماء والنار بضرر، بينما يصيب شيخه الضرر، ولكن هذا نادر جدًا

  1. M1:2290 لیک نادر طالب آید کز فروغدر حق او نافع آید آن دروغ
  2. M1:2291 او به قصد نیک خود جایی رسدگرچه جان پنداشت و آن آمد جسد
  3. M1:2292 چون تحری در دل شب قبله راقبله نی و آن نماز او روا
  4. M1:2293 مدعی را قحط جان اندر سرستلیک ما را قحط نان بر ظاهرست
  5. M1:2294 ما چرا چون مدعی پنهان کنیمبهر ناموس مزور جان کنیم