Read› Daftar 1› The story of the hoopoe and Solomon, explaining that when fate comes, bright eyes are closed› beyt 1220
M1:1220 — نوبت هدهد رسید و پیشهاش / و آن بیانِ صنعت و اندیشهاش
M1:1220
Meaning · به زبانِ تو — Your language · AI
این بیت لحظهای را توصیف میکند که در بارگاه سلیمان، نوبت به هدهد میرسد تا هنر و توانایی خاص خود را معرفی و شرح دهد.
این بیت بخشی از داستان بلند «هدهد و سلیمان» است که مولانا برای توضیح این نکته آورده که «چون قضا آید، چشمهای روشن بسته شود». در این داستان، همهی پرندگان برای یافتن جایگاهی در درگاه حضرت سلیمان، هنرهای خود را یک به یک به او عرضه میکنند. مولانا تأکید میکند که این خودستایی از سر تکبر نیست، بلکه مانند بردهای است که برای پذیرفته شدن توسط خریداری بزرگ، بهترین تواناییهایش را به نمایش میگذارد.
این بیت، نقطه عطفی در داستان است که توجه را به هدهد معطوف میکند. او نیز مانند دیگران پیش میآید تا «پیشه» و «اندیشه»ی خود را بیان کند. این دو کلمه کلیدی هستند: «پیشه» به مهارت عملی او (یافتن آب در زیر زمین) اشاره دارد و «اندیشه» به بینش و طرز فکری که پشت این مهارت نهفته است. مولانا صحنه را برای معرفی هنری شگفتانگیز آماده میکند که در نهایت، همین هنر دستمایهی طرح پارادوکس اصلی داستان خواهد شد: چگونه پرندهای با چنین بینش خارقالعادهای، تلهای ساده را نمیبیند و اسیر میشود؟
- پیشه
- حرفه، شغل، هنر و مهارت
- صنعت
- هنر، فن، مهارت، استادی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.