M1:2190 — نک قُراضهٔ چند ابریشم‌بها / خرج کن این را و باز اینجا بیا

این بیت بخشی از پیام خداوند به پیرمرد چنگ‌نواز است که توسط عمر به او ابلاغ می‌شود. پس از آنکه نوازندهٔ پیر از سر ناامیدی و فقر به گورستان پناه می‌برد و برای خدا ساز می‌زند، خداوند به عمر الهام می‌کند که از بیت‌المال برای او مقرری تعیین کند.

در این بیت، عمر مبلغی پول به پیرمرد می‌دهد و آن را «قراضهٔ چند ابریشم‌بها» می‌نامد. این عبارت هم به بهای تارهای ابریشمی ساز او (چنگ) اشاره دارد و هم کنایه‌ای است از اینکه هنری که او عمری صرف آن کرده، اکنون از سوی خداوند خریداری و قدردانی شده است. این پول، نه صدقه، که بهای هنر اوست که اکنون مقبول درگاه حق افتاده است.

پیام «باز اینجا بیا» بسیار مهم است. این پول یک کمک یک‌باره نیست، بلکه آغاز یک مستمری و تأمین دائمی از سوی خداوند است. این نشان می‌دهد که توبهٔ صادقانهٔ پیر و پناه بردن او به خدا، نه تنها گناهان گذشته‌اش را پاک کرده، بلکه معیشت دنیوی او را نیز از راهی پاک و کریمانه تضمین نموده است. خداوند به او اطمینان می‌دهد که دیگر نیازی به کسب درآمد از راه مطربی ندارد و تحت حمایت مستقیم او قرار گرفته است.