Ler› Livro 1› O califa aceitando o presente e dando generosamente, com total desinteresse por aquele presente e por aquele jarro› Dístico 2896
M1:2896 — ور بیابد مؤمنی زرین وثن / کی هِلَد آن را برای هر شمن؟
M1:2896
Significado · به زبانِ تو — Sua língua · AI
انسان مؤمن، وقتی به حقیقتی ارزشمند (طلا) میرسد که در ظاهری باطل (بت) پنهان شده، اصل گرانبها را برای خاطر ظاهر فریبندهاش رها نمیکند.
این بیت در ادامهی بحث دربارهی تمایز میان «صورت» و «معنا» آمده است. مولانا پیش از این گفته بود که کلام عارف، حتی اگر در ظاهر کژ و کفرآمیز به نظر برسد، در باطن بوی دین و راستی میدهد، همانطور که نانی که از شکر پخته شده باشد، طعم شکر میدهد نه نان.
در اینجا، مولانا مثال جدیدی میآورد: یک بت ساختهشده از طلا. برای یک «شمن» یا بتپرست، ارزش در «صورتِ» بت است؛ یعنی در شکل و شمایلی که میپرستد. اما برای یک «مؤمن» که موحد است و صورتها را نمیپرستد، ارزش واقعی در «ذاتِ» آن شیء، یعنی طلا نهفته است. مؤمن فریب ظاهر را نمیخورد. او بت را به خاطر طلا میخواهد، نه طلا را به خاطر بت بودن.
پرسش بیت، یک پرسش انکاری است: «آیا ممکن است مؤمن چنین طلای نابی را به خاطر اینکه شکل بت دارد، رها کند تا به دست بتپرستان بیفتد؟» پاسخ منفی است. ابیات بعدی توضیح میدهند که مؤمن آن بت را میگیرد، در آتش ذوب میکند تا صورت باطلش از بین برود و جوهر ارزشمندش، یعنی طلا، باقی بماند. این تمثیلی است برای سالکی که باید از ظواهر فریبندهی دنیا و عقاید قالبی عبور کند تا به حقیقت خالص و الهی دست یابد.
- وثن
- بت، مجسمهای که پرستیده میشود.
- هِلَد
- رها کند، واگذارد، ترک کند (از مصدر هلیدن).
- شمن
- بتپرست، کاهن بتخانه.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.