M1:567 — الله الله این جفا با ما مکن / خیر کن امروز را فردا مکن

这节诗是基督教徒们对那位伪装成圣人的邪恶大臣的哀求。他们视他为精神导师，他的离去对他们而言是一种残酷的抛弃（“残忍”，波斯语为 jafā）。他们的话语充满了紧迫感与绝望。

第一行“天啊，天啊，莫要如此残忍待我”直接表达了他们的痛苦。他们认为，这位“圣人”的隐退是将他们推入精神的黑暗，是一种不公义的行为。他们用重复的“天啊”（Allāh Allāh）来强调自己的悲痛与祈求的真诚。

第二行“今日行善，切莫拖延到明日”是一句波斯谚语，意思是“机不可失，时不再来”。在这里，信众们所谓的“善行”，就是希望这位大臣能收回决定，立刻回到他们中间继续引导他们。他们恳求他不要把这份“善行”推迟到未来某个不确定的日子，因为他们此刻就迫切需要他。讽刺的是，读者知道这位大臣的真实意图是作恶，信众们却在恳求他行“善”，这更凸显了他们受骗之深与处境之可悲。

این بیت بخشی از التماس‌های پرشور مریدانی است که فریب وزیر مسیحی را خورده‌اند. وزیر برای محکم‌تر کردن جایگاه خود و عمیق‌تر کردن انحراف مردم، اعلام کرده که می‌خواهد برای چله‌نشینی به غاری برود و آنها را ترک کند. مریدان که او را راهنمای معنوی خود می‌دانند، این تصمیم را ستم و «جفا» در حق خود می‌بینند.

مصراع اول، «الله الله این جفا با ما مکن»، فریادی از سر استیصال است. آنها رفتن او را بی‌رحمی بزرگی تلقی می‌کنند که باعث یتیمی معنوی آنها می‌شود. استفاده از «الله الله» نشان‌دهنده‌ی عمق درماندگی و التماس آنهاست.

مصراع دوم، «خیر کن امروز را فردا مکن»، یک ضرب‌المثل رایج فارسی را در دل خود دارد که به معنای عدم تعلل در کار خیر است. در اینجا، «خیر» یا کار نیک، همان ماندن وزیر و ادامه‌ی راهنمایی‌های اوست. مریدان می‌گویند این لطفی که در حق ما می‌کنی، همین امروز انجام بده و آن را به آینده‌ای نامعلوم (پس از چله‌نشینی) موکول نکن. آنها خواهان حضور فوری و بی‌وقفه‌ی مراد خود هستند، غافل از اینکه این «خیر» در واقع بزرگترین «شر» برای دین و ایمانشان است.