M1:748 — سنّت بَد کز شهِ اوّل بزاد / این شه دیگر قدم بر وی نهاد

Ovaj stih je ključna tačka u priči o nasljeđivanju zla. Nakon što je ispričao dugu priču o prvom jevrejskom kralju koji je progonio kršćane, Rumi uvodi drugog kralja iz iste loze. Ovaj stih ne govori samo o političkom nasljeđu, već o nečemu dubljem: o trajnosti loših djela i tradicija.

Izraz "loš običaj" (sunnet-e bad) je ovdje tehnički termin. U islamskoj misli, sunnet je praksa ili put, najčešće Poslanikov, koji se slijedi. Rumi ovdje koristi taj pojam da pokaže kako se i zlo može pretvoriti u obrazac koji se oponaša, postajući negativni sunnet. Prvi kralj nije samo počinio zločin; on je "porodio" ili "začeo" jedan model tiranije. Drugi kralj, umjesto da prekine taj ciklus, "stupa na taj put" (kadem ber vī nehād), svjesno ga usvajajući kao svoj.

U širem kontekstu Mesnevije, ovo je upozorenje o odgovornosti onih koji uvode inovacije, bilo dobre ili loše. Okolni stihovi pojašnjavaju da kletve i prokletstva za svako zlo koje proizađe iz te prakse stižu do njenog začetnika, čak i nakon njegove smrti. Djela imaju svoj vlastiti život i nastavljaju donositi plodove – slatke ili gorke – onome ko ih je posijao.