قرائت› دفتر ۲› بخش ۶۴ - باز جواب گفتن ابلیس معاویه را› بیت ۲۶۲۷
M2:2627 — روز نیکو دیدهایم از روزگار / آب رحمت خوردهایم اندر بهار
M2:2627
شرح و معنا · به زبانِ تو — AI
ما نیز در گذشته روزهای خوب و سرشار از لطف و رحمت الهی را تجربه کردهایم و از عنایت او بهرهمند بودهایم.
این بیت بخشی از پاسخ ابلیس به معاویه است. ابلیس برای توجیه حال و روز خود و اثبات اینکه عشق اولیهاش به خداوند همچنان در وجودش باقی است، به گذشتهٔ پر از لطف و عنایت الهی اشاره میکند. او میگوید که ما هم روزگاران خوشی را دیدهایم و از رحمت بیکران خداوند، همچون آب گوارایی در فصل بهار، سیراب شدهایم.
استعارهٔ «روز نیکو» و «آب رحمت در بهار» تصویری از دوران قربت و بندگی خالصانهٔ او پیش از رانده شدن از درگاه الهی است. ابلیس با یادآوری این خاطرات، سعی دارد بگوید که سرشت او با مهر خداوند آمیخته است و قهر و عتاب فعلی نمیتواند آن پیوند ازلی را به کلی از میان ببرد. این سخن، عمق پیچیدگی شخصیت ابلیس در نگاه عرفانی مولوی را نشان میدهد؛ او صرفاً نماد شر مطلق نیست، بلکه عاشقی مغضوب و راندهشده است که هنوز خاطرهٔ وصل را در دل دارد.
- روزگار
- در اینجا به معنی سرنوشت، بخت، ایام
- آب رحمت
- باران لطف و عنایت الهی، کنایه از بخشش و توجه خداوند
- اندر
- در، داخلِ
گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات
گفتگوی تو تا وقتی عمومیاش نکنی، فقط روی همین دستگاه میماند.
پرسشهای خوانندگان0
هنوز پرسشی بهاشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.