قرائت› دفتر ۵› بخش ۲۴ - در بیان آنک هیچ چشم بدی آدمی را چنان مهلک نیست کی چشم پسند خویشتن مگر کی چشم او مبدل شده باشد به نور حق که بی یسمع و بی یبصر و خویشتن او بی‌خویشتن شده› بیت ۴۹۷

M5:497 — پر طاوست مبین و پای بین / تا که سؤ العین نگشاید کمین

پر طاوست مبین و پای بینتا که سؤ العین نگشاید کمین
به پرهای زیبای طاووس‌وار خود نگاه نکن، به پاهای زشتت بنگرتا چشم‌زخم و خودپسندی برایت دامی پهن نکند
به جای تمرکز بر زیبایی‌ها و کمالات خود که باعث غرور می‌شود، به عیب‌ها و کاستی‌هایت توجه کن تا از آسیب چشم‌زخم دیگران و به‌ویژه از آفت خودشیفتگی در امان بمانی.

M5:497

❋ ❋ ❋

شرح و معنا · به زبانِ تو — AI

❋

گفتگو — دربارهٔ این بیت بپرس — پاسخ از دل مثنوی، با ارجاع به ابیات

گفتگوی تو تا وقتی عمومی‌اش نکنی، فقط روی همین دستگاه می‌ماند.

پرسش‌های خوانندگان

هنوز پرسشی به‌اشتراک گذاشته نشده — اولین نفر باش.