Čitaj› Knjiga 6› Miš preklinje žabca: "Ne traži izgovore i ne odgađaj ispunjenje moje potrebe, jer u odgađanju su nevolje, a sufija je sin trenutka i sin se ne odvaja od očeva skutova, a otac milostivi sufija, koji je vrijeme, neka ga pogleda, ne dopušta da bude potreban sutra, drži ga tako uronjenog u ružičnjaku svoje brze procjene, ne kao obični ljudi koji čekaju budućnost, on je rijeka, a ne vijek, jer kod Allaha nema jutra ni večeri, prošlost i budućnost, vječnost i beskonačnost ne postoje, Adem nije raniji niti je Dedžal kasniji, jer ovi običaji su u području djelomičnog razuma i životinjske duše, u svijetu bez mjesta i vremena ovih običaja nema, pa je on sin vremena u kojem se ne razumije ništa osim negacije razlike u vremenima, kao što se iz 'Allah je Jedan' razumije negacija dvojstva, a ne istina Jednosti.› Bejt 2734
M6:2734 — تا به هم آییم زین فن ما دو تن / اندر آمیزیم چون جان با بدن
M6:2734
شرحِ سروش — iz njegovih snimljenih predavanja o Mesneviji
این متن بر پایهٔ سخنرانیهای ضبطشدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.
ترجمه و معنا
ترجمه به فارسی روان: تا ما دو تن، با این تدبیر (یا این حیلت)، به هم نزدیک شویم و چون جان و تن در هم آمیزیم. معنا: این بیت به پیوند دو جنبهٔ متفاوت اشاره دارد؛ مانند جان و تن که با وجود تفاوت، در هم آمیختهاند و به واسطهٔ تدبیری خاص در ارتباط و همکاریاند.
Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734
شرح
این بیت پایانیِ داستان موش و قورباغه است، داستانی که مولانا آن را نه تنها برای بیان اهمیت پیوند میان دو موجود از دو عالم (خاک و آب)، بلکه برای تصویر کردن رابطهٔ پیچیدهٔ جان و تن به کار میبرد. تن ما، همچون موشی خاکی، با ریسمانی از نیازها و تعلقات، جان آبی و ملکوتی ما را به زمین میکشد. اما همین پیوند، همین «فن»، امکان تجربههای نقد را فراهم میآورد. جان، بیقرار پرواز و عیش در دریای ملکوت است، اما در کشاکش با تن، گویی به اجبار به زمین بازگردانده میشود تا وظایف خود را در این عالم خاکی به انجام رساند. مولانا به ما میآموزد که قدر «نقد این زمان» را بدانیم، زیرا حتی این وصل موقت و این حضور پر چالش، خود غنیمتی است در مسیر بازگشت به وطن اصلی و پیوستن نهایی جان به جانان.
نکات کلیدی
- اهمیت پیوند تن و جان
- ارزش لحظه حال
- جدایی و وصل در زندگی
Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734
This text was reconstructed from Dr. Abdolkarim Soroush's recorded Masnavi lectures. It has not been reviewed and approved by him.
Translation & meaning
Translation: So that we two, by this device, may come together and intertwine as soul with body. Meaning: This couplet refers to the connection between two distinct aspects; like the soul and body, which despite their differences, are intertwined and interact through a specific arrangement.
Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734
Explanation
This couplet concludes the tale of the mouse and the frog, a story Maulana employs not merely to illustrate the significance of connection between two beings from disparate realms (earth and water), but profoundly, to depict the intricate relationship between the soul and the body. Our body, akin to the earthy mouse, pulls our watery, celestial soul earthward with a 'rope' of needs and attachments. Yet, this very connection, this 'device' (fan), facilitates the experience of immediate realities (naqd). The soul yearns for flight and bliss in the ocean of the spiritual realm, but in its struggle with the body, it is, as it were, forcibly drawn back to fulfill its duties in this physical world. Maulana teaches us to appreciate the 'present moment' (naqd-i īn zamān), for even this temporary union and challenging presence is a treasure on the path back to our true homeland and the ultimate reunion of the soul with the Beloved.
Key takeaways
- The significance of body-soul connection
- The value of the present moment
- Separation and reunion in life
Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734
به زبانِ تو — Tvoj jezik · AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.