Divan Šemsa› Gazel 2047› Bejt 9 ← prethodno · sljedeće →
Divan Šemsa · غزل شمارهٔ ۲۰۴۷
- تا جان باسعادت غلطان همیرود چوگان دو زلف و گوی دل و دشت لامکان
G2047:9
Tvoj jezik
Još nema značenja na vašem jeziku — pravi se za cijeli gazel odjednom:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Tumačenje ovog bejta
Još nije napisano — podrobno čitanje ovog bejta u sklopu gazela:
Cijeli gazel ↗
- 1 میآیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن·برکندهای به خشم دل از یار مهربان
- 2 از آفتاب روی تو چون شکل خشم تافت·پشتم خم است و سینه کبودم چو آسمان
- 3 زان تیرهای غمزه خشمین که میزنی·صد قامت چو تیر خمیدهست چون کمان
- 4 از پرسشم ز خشم لب لعل بستهای·جان ماندم ز غصه این یا دل و زبان
- 5 لطف تو نردبان بده بر بام دولتی·ای لطف واگرفته و بشکسته نردبان
- 6 این لابه ام به ذات خدا نیست بهر جان·ای هر دمی خیال تو صد جان جان جان
- 7 یاد آر دلبرا که ز من خواستی شبی·نقشی ز جان خون شده من دادمت نشان
- 8 جانا به حق آن شب کان زلف جعد را·در گردنم درافکن و سرمست میکشان
- 9 تا جان باسعادت غلطان همیرود·چوگان دو زلف و گوی دل و دشت لامکان
- 10 کرسی عدل نه تو به تبریز شمس دین·تا عرش نور گیرد و حیران شود جهان
ganjoor: sh2047 · public domain