M1:753 — نیکوان را هست میراث از خوشاب / آن چه میراث است أَوۡرَثۡنَا ٱلۡکِتَٰبَ

Ovaj bejt dolazi nakon što je Rumi opisao kako se i dobro i zlo prenose kroz generacije poput tokova slatke i slane vode. Ovdje on pojašnjava prirodu "slatke vode" (khoshāb), odnosno naslijeđa dobrih ljudi.

To naslijeđe nije materijalno bogatstvo, već duhovna baština. Rumi je direktno identificira citirajući dio ajeta iz Kur'ana (Sura Fatir, 35:32): "Zatim smo Knjigu dali u naslijeđe onim Našim robovima koje smo odabrali." "Knjiga" ovdje simbolizira Božansko znanje, Objavu i put poslanikā — suštinsku mudrost koja teče kroz historiju.

Dakle, "dobri" (nikvān) su oni koji su povezani s ovim neprekinutim lancem duhovnog naslijeđa. Oni piju iz istog izvora kao i poslanici i evlije (sveci) prije njih. Njihova dobrota nije slučajan lični čin, već plod primanja i oživljavanja vječne božanske poruke. To naslijeđe je živo, poput vode koja teče, i dostupno je svakome ko mu se okrene.