Lesen› Buch 3› Das Gleichnis des fliehenden Gläubigen und seiner Ungeduld in der Prüfung, vergleichbar mit der Unruhe und Unruhe von Kichererbsen und anderen Zutaten, die im kochenden Topf umherwirbeln und heraufspringen, um herauszukommen› Vers 4170
M3:4170 — گوید ای نخود چریدی در بهار / رنج مهمان تو شد نیکوش دار
M3:4170
Bedeutung · به زبانِ تو — Deine Sprache · AI
این بیت به زبان تمثیل میگوید که دوران آسایش و خوشی گذشته (مانند چریدن در بهار) مقدمهای برای تحمل سختیهای کنونی است؛ پس باید این رنج را همچون مهمانی عزیز، با احترام و شکیبایی پذیرا بود.
در این داستان، خداوند یا همان حکمت ازلی، همچون آشپزی است که نخود (نماد انسان مؤمن) را در دیگ سختیها و ابتلائات میجوشاند. نخود از این جوشش و رنج بیتابی میکند و میخواهد بگریزد. آشپز به او پاسخ میدهد که این رنج برای نابودی تو نیست، بلکه برای پخته شدن و رسیدن به کمال است.
این بیت مشخصاً به نخود یادآوری میکند که زندگی همواره سختی نبوده است. دورانی در «بهار» داشتهای که آزادانه در باغ «میچریدی» و از نعمتهای طبیعت بهرهمند بودی. آن دوران آسایش و لذت، سرمایهای بود که برای امروز تو فراهم شد. اکنون که «رنج» به سراغت آمده، آن را دشمن مپندار، بلکه همچون «مهمان» با آن رفتار کن. در فرهنگ ایرانی-اسلامی، مهمان عزیز است و باید حرمتش را نگاه داشت. «نیکو داشتن» رنج یعنی پذیرش آن با رضایت و صبر، نه با شکایت و بیقراری.
مولانا با این تصویر زیبا، رنج را از یک نیروی متخاصم و بیمعنا به یک پدیدهی موقت و هدفمند تبدیل میکند. همانطور که مهمان میآید و پس از مدتی میرود، رنج نیز گذراست. پذیرایی نیکو از این مهمان (یعنی تحمل صبورانهی سختی) باعث میشود که او با خاطرهای خوش بازگردد و نزد «شاه» (خداوند) از میزبانی تو به نیکی یاد کند و این خود زمینهساز پاداشهای بزرگتر معنوی خواهد شد.
- چریدی
- میچریدی، میخوردی (در اینجا به معنای زندگی آسوده و بهره بردن از نعمتها)
- نیکوش دار
- آن را نیکو بدار، گرامیاش بدار، به خوبی از آن پذیرایی کن
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.