Lesen› Buch 5› Die Erklärung, dass kein böser Blick den Menschen so tödlich trifft wie der Blick der Selbstgefälligkeit, es sei denn, sein Auge hat sich in das Licht Gottes verwandelt, das „durch Ihn hört und durch Ihn sieht“, und sein Selbst ist ohne Selbst geworden.› Vers 501
M5:501 — تا بیامد آیت و آگاه کرد / کان ز چشم بد رسیدت وز نبرد
M5:501
Bedeutung · به زبانِ تو — Deine Sprache · AI
سرانجام وحی الهی به پیامبر خبر داد که لغزیدن ناگهانیاش به دلیل تأثیر «چشم زخم» بوده است، نه حاصل یک نبرد یا خستگی جسمانی.
این بیت لحظهی آشکار شدن راز را در داستان بیان میکند. در ابیات قبل، پیامبر اسلام (ص) که استوار چون کوه توصیف شده، در راهی هموار و بیهیچ دلیل روشنی میلغزد و در شگفتی فرو میرود که علت این اتفاق چیست. این بیت پاسخ را از زبان وحی الهی بازگو میکند: یک «آیت» یا نشانه از جانب خداوند نازل میشود و به او اطلاع میدهد که این لغزش، نتیجهی چشمزخم بدخواهان بوده است.
مولانا با این تصویرسازی، قدرت ویرانگر انرژیهای منفی مانند حسد و بدخواهی را نشان میدهد که حتی بر وجود استوار و مقدسی چون پیامبر نیز میتواند اثری هرچند جزئی بگذارد. تأکید بر اینکه لغزش «از نبرد» نبود، مهم است؛ یعنی این اتفاق حاصل یک ضعف یا خستگی فیزیکی در میدان جنگ نبود، بلکه ناشی از یک نیروی نامرئی و معنوی بود. این داستان مقدمهای است برای هشدار بزرگتر مولانا در این بخش: اگر چشم بد دیگران چنین اثری دارد، «چشمپسند خویشتن» یا خودشیفتگی، خطری به مراتب مهلکتر برای روح انسان است.
- آیت
- نشانه، آیه قرآن، وحی الهی
- کان
- که این
- رسیدت
- به تو رسید، برایت اتفاق افتاد
- وز
- و از
- نبرد
- جنگ، کارزار، مبارزه
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.