بخش ۱۰۰ - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان می‌کرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و ره‌گذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سبب‌سازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را

Zur Bekräftigung der Bedeutung von Tawakkul (Vertrauen auf Gott): Die Geschichte eines Asketen, der Tawakkul inmitten von Ursachen und Städten prüfte. Er verließ die Stadt, entfernte sich von Ablenkungen und Menschenwegen und legte seinen Kopf an einen Stein in einem abgelegenen, verlorenen Gebirge, im äußersten Hunger, und schlief ein. Er sagte zu sich selbst: „Ich habe auf dich, den Schöpfer der Ursachen und Versorger, vertraut und mich von den Ursachen gelöst, um die Wirksamkeit des Tawakkul zu sehen.“