Lesen Buch 5 Abschnitt 155 ← zurück · weiter →

بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

Vergleich des menschlichen Körpers mit einem Gasthaus und der verschiedenen Gedanken mit verschiedenen Gästen: Der Gnostiker in seiner Zustimmung zu diesen Gedanken von Trauer und Freude ist wie ein gastfreundlicher und barmherziger Mensch, wie Abraham, der immer für Gäste offenstand, ob Ungläubige oder Gläubige, Vertrauenswürdige oder Verräter, und alle Gäste mit einem frischen Gesicht empfing.

  1. M5:3638 هست مهمان‌خانه این تن ای جوانهر صباحی ضیف نو آید دوان
  2. M5:3639 هین مگو کین ماند اندر گردنمکه هم اکنون باز پرد در عدم
  3. M5:3640 هرچه آید از جهان غیب‌وشدر دلت ضیفست او را دار خوش