بخش ۱۷۴ - رسیدن گوهر از دست به دست آخر دور به ایاز و کیاست ایاز و مقلد ناشدن او ایشان را و مغرور ناشدن او به گال و مال دادن شاه و خلعتها و جامگیها افزون کردن و مدح عقل مخطان کردن به مکر و امتحان که کی روا باشد مقلد را مسلمان داشتن مسلمان باشد اما نادر باشد کی مقلد ازین امتحانها به سلامت بیرون آید کی ثبات بینایان ندارد الا من عصم الله زیرا حق یکیست و آن را ضد بسیار غلط‌افکن و مشابه حق مقلد چون آن ضد را نشناسد از آن رو حق را نشناخته باشد اما حق با آن ناشناخت او چو او را به عنایت نگاه دارد آن ناشناخت او را زیان ندارد

Das Juwel, von Hand zu Hand gereicht, gelangte schließlich zu Ayaz, und Ayaz zeigte Klugheit und ließ sich nicht von ihnen täuschen. Er ließ sich nicht von den Geschenken und dem Reichtum des Königs, den Ehren und Kleidern, beeindrucken. Er lobte den Verstand der Fehlerhaften mit List und Prüfung, denn wann wäre es erlaubt, einen Nachahmer als Muslim zu betrachten? Ein Muslim ist ein Muslim, aber selten kommt ein Nachahmer unversehrt aus diesen Prüfungen hervor, denn er hat nicht die Standhaftigkeit der Sehenden, es sei denn, Allah schützt ihn, denn die Wahrheit ist eine, und sie hat viele irreführende und der Wahrheit ähnliche Gegensätze. Ein Nachahmer, der diesen Gegensatz nicht erkennt, hat die Wahrheit nicht erkannt. Aber die Wahrheit wird ihm keinen Schaden zufügen, wenn sie ihn aus Gnade bewahrt, trotz seiner Unkenntnis.