بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین می‌کند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل

Das Gleichnis der Unterweisung des Scheichs an die Jünger und des Propheten an die Umma, da diese die Unterweisung Gottes nicht ertragen können und mit Gott nicht vertraut sind, so wie ein Papagei mit der menschlichen Gestalt nicht vertraut ist, dass er von ihr Unterweisung empfangen könnte. Gott der Erhabene hält den Scheich vor dem Jünger wie einen Spiegel, wie einen Papagei, und unterweist ihn hinter dem Spiegel: „Bewege damit nicht deine Zunge; es ist nichts als eine Offenbarung, die offenbart wird.“ Dies ist der Anfang der unendlichen Frage, so wie das Bewegen des Schnabels des Papageis innerhalb des Spiegels, das du für eine Illusion hältst, ohne seinen Willen und seine Handlung geschieht – ein Abbild des äußeren Papageis, der lernt, nicht ein Abbild des Lehrers, der hinter dem Spiegel ist. Aber das Sprechen des äußeren Papageis ist die Handlung dieses Lehrers. Daher ist dies ein Gleichnis, kein Vergleich.