بخش ۹۵ - حکایت دیدن خر هیزم‌فروش با نوایی اسپان تازی را بر آخر خاص و تمنا بردن آن دولت را در موعظهٔ آنک تمنا نباید بردن الا مغفرت و عنایت و هدایت کی اگر در صد لون رنجی چون لذت مغفرت بود همه شیرین شود باقی هر دولتی کی آن را ناآزموده تمنی می‌بری با آن رنجی قرینست کی آن را نمی‌بینی چنانک از هر دامی دانه پیدا بود و فخ پنهان تو درین یک دام مانده‌ای تمنی می‌بری کی کاشکی با آن دانه‌ها رفتمی پنداری کی آن دانه‌ها بی‌دامست

Die Geschichte, wie der Holzesel einen Vorrat an Araberpferden im königlichen Stall sah und sich nach diesem Glück sehnte, als Ermahnung, dass man sich nur Vergebung, Gnade und Rechtleitung wünschen sollte. Denn wenn man in hundert Arten des Leidens ist, aber die Süße der Vergebung empfindet, wird alles süß. Jedes andere Glück, das man unerprobt begehrt, ist mit einem Leid verbunden, das man nicht sieht, so wie in jeder Falle ein Köder sichtbar ist und die Schlinge verborgen. Du bist in dieser Falle gefangen und sehnst dich danach, dass du mit jenen Ködern gegangen wärst, und du glaubst, jene Köder seien ohne Falle.