Divan-e Shams› Ghazal 1206 ← previous · next →
Divan-e Shams · G1206 · 13 beyts
غزل شمارهٔ ۱۲۰۶
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G1206:1 سوی لبش هر آنک شد زخم خورد ز پیش و پسزانک حوالی عسل نیش زنان بود مگس
- G1206:2 روی ویست گلستان مار بود در او نهانجعد ویست همچو شب مجمع دزد و هر عسس
- G1206:3 کان زمردی مها دیده مار برکنیماه دوهفتهای شها غم نخوریم از غلس
- G1206:4 بیتو جهان چه فن زند بیتو چگونه تن زندجان و جهان غلام تو جان و جهان توی و بس
- G1206:5 نصرت رستمان توی فتح و ظفررسان تویهست اثر حمایتت گر زرهست وگر فرس
- G1206:6 شمس تو معنوی بود آن نه که منطوی بودصد مه و آفتاب را نور توست مقتبس
- G1206:7 چرخ میان آب تو بر دوران همیزندعقل بر طبیبیت عرضه همیکند مجس
- G1206:8 ذره به ذره طمعها صف زده پیش خوان توسجده کنان و دم زنان بهر امید هر نفس
- G1206:9 دست چنین چنین کند لطف که من چنان دهمآنچ بهار میدهد از دم خود به خار و خس
- G1206:10 خاک که نور میخورد نقره و زر نبات اوخاک که آب میخورد ماش شدست یا عدس
- G1206:11 رنگ جهان چو سحرها عشق عصای موسویباز کند دهان خود درکشدش به یک نفس
- G1206:12 چند بترسی ای دل از نقش خود و خیال خودچند گریز میکنی بازنگر که نیست کس
- G1206:13 بس کن و بس که کمتر از اسب سقای نیستیچونک بیافت مشتری باز کند از او جرس
ganjoor: sh1206 · public domain