غزل شمارهٔ ۲۱۶۷

✦ معنای کلِ این غزل

هر بیت را بگشایید — صفحهٔ خودش را دارد: برگردان، شرح، واژه‌های دشوار.

1. G2167:1 دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تومرا سیران کجا باشد مرا تحویل و رفتن تو
2. G2167:2 بدیدم بی‌تو من خود را تو دیدی بیخودم هم توبه زیر خاک دررفتم نرفتم من بیا من تو
3. G2167:3 اگر گویم تو می‌گویی من آن ظلمت ز خود بینماز آن ظلمت که می‌گریم سری چون ماه برزن تو
4. G2167:4 گریبانم دریدستم ز خود دامن کشیدستمکه تا گیری گریبانم کشی از مهر دامن تو
5. G2167:5 گریبانم دریدی تو و دامانم کشیدی توکدامم من چه نامم من مرا جان تو مرا تن تو
6. G2167:6 پشیمانم پشیمانم پشیمان تو پشیمان توچو سوسن صد زبانم من زبان و نطق و سوسن تو
7. G2167:7 دو چشمم خیره در رویت گهی چوگان گهی گویتتوی حیران توی چوگان توی دو چشم روشن تو
8. G2167:8 به یک اندیشه حنظل را کنی بر من چو صد شکربه یک اندیشه شکر را کنی چون زهر دشمن تو
9. G2167:9 توی شکر توی حنظل توی اندیشه مبدلتوی مور و سلیمان تو توی خورشید و روزن تو
10. G2167:10 بدم من کافر احول شدم توحید را اکملتوی احول کن کافر توی ایمان و مؤمن تو

ganjoor: sh2167 · public domain