غزل شمارهٔ ۲۳۵۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G2353:1 جان آمده در جهان سادهوز مرکب تن شده پیاده
2. G2353:2 سیل آمد و درربود جان راآن سیل ز بحرها زیاده
3. G2353:3 جان آب لطیف دیده خود رادر خویش دو چشم را گشاده
4. G2353:4 از خود شیرین چنانک شکروز خویش بجوش همچو باده
5. G2353:5 خلقان بنهاده چشم در جانجان چشم به خویش درنهاده
6. G2353:6 خود را هم خویش سجده کردهبی‌ساجد و مسجد و سجاده
7. G2353:7 هم بر لب خویش بوسه دادهکای شادی جان و جان شاده
8. G2353:8 هر چیز ز همدگر بزایدای جان تو ز هیچ کس نزاده
9. G2353:9 می‌راند سوی شهر تبریزجان چون شتر و بدن قلاده

ganjoor: sh2353 · public domain