غزل شمارهٔ ۴۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G47:1 ای که تو ماه آسمان ماه کجا و تو کجادر رخ مه کجا بود این کر و فر و کبریا
2. G47:2 جمله به ماه عاشق و ماه اسیر عشق توناله کنان ز درد تو لابه کنان که ای خدا
3. G47:3 سجده کنند مهر و مه پیش رخ چو آتشتچونک کند جمال تو با مه و مهر ماجرا
4. G47:4 آمد دوش مه که تا سجده برد به پیش توغیرت عاشقان تو نعره زنان که رو ، میا
5. G47:5 خوش بخرام بر زمین تا شکفند جان‌هاتا که ملک فروکند سر ز دریچه سما
6. G47:6 چون که شود ز روی تو برق جهنده هر دلیدست به چشم برنهد از پی حفظ دیده‌ها
7. G47:7 هر چه بیافت باغ دل از طرب و شکفتگیاز دی این فراق شد حاصل او همه هبا
8. G47:8 زرد شده‌ست باغ جان از غم هجر چون خزانکی برسد بهار تو تا بنماییش نما
9. G47:9 بر سر کوی تو دلم زار و نزار خفت دیکرد خیال تو گذر دید بدان صفت ورا
10. G47:10 گفت چگونه‌ای از این عارضه گران بگوکز تنکی ز دیده‌ها رفت تن تو در خفا
11. G47:11 گفت و گذشت او ز من لیک ز ذوق آن سخنصحت یافت این دلم یا رب توش دهی جزا

ganjoor: sh47 · public domain