Leer› Libro 2› El gobernador ordena a un hombre: 'Arranca este arbusto de espinas que has plantado en el camino'› Verso 1359
M2:1359 — جان و عقل من فدای بحر باد / خونبهای عقل و جان این بحر داد
M2:1359
شرحِ سروش — de sus conferencias grabadas sobre el Masnavi
شرح
جلسهٔ 01 — [00:13:51] مولانا و دریای معنا: عقل و جان من فدای بحر باد
جلسهٔ 01 — [00:13:51] مولانا و دریای معنا: عقل و جان من فدای بحر باد
بط یعنی مرغابی. ببینید میگه من جانم، عقلم، جسمم، روحم، همه قربان دریا باد. این چه دریاییست که مولوی خودش رو فدای او میکند؟ این دریاشناس اینچنین خود رو در پای این دریا قربانی میکند.
جلسهٔ 19 — [00:10:45] علت عاشق از علتها جداست
میگه من نمیتونم با ذکر بحر و اسم دریا و وصف آب شکیبا باشم. من باید در آب بپرم. و «خونبهای عقل و جان این بحر داد». حتی اگر در این بحر غرقه بشوم، هلاک بشوم، ولی دریا خونبهای من است. یعنی میپردازد بهای خون من را. خب اون دریا هم دریای عشق است.
به زبانِ تو — Tu idioma · AI
Ofrezco mi vida y mi razón como un sacrificio a este Mar de significado, pues incluso si perezco en él, el Mar mismo es la recompensa y compensación por mi aniquilación.
Rumi utiliza la metáfora del mar (baḥr) para referirse al océano de la Realidad Divina, el amor y el conocimiento espiritual. En los versos anteriores, ha expresado su incapacidad para permanecer en la orilla, simplemente hablando del mar; siente una compulsión irresistible por sumergirse en sus profundidades, incluso si eso significa ahogarse.
Este verso es una declaración de entrega total. Rumi ofrece voluntariamente sus dos facultades más preciadas, el alma (jān) y el intelecto (ʿaql), como sacrificio. La segunda mitad del verso introduce un concepto legal, el del precio de sangre (khūnbahā), que es la compensación pagada a la familia de una víctima. Rumi afirma que si su alma y su intelecto se pierden o son «asesinados» en esta inmersión, el Mar mismo es la recompensa. Ser aniquilado en el océano del amor divino no es una pérdida, sino la ganancia última; la compensación supera infinitamente el sacrificio.
- فدای
- Fidāy: Un sacrificio; algo o alguien ofrecido o entregado por el bien de otro. La expresión «fidāy ... bād» significa «que sea un sacrificio por...».
- بحر
- Baḥr: Mar, océano. En la poesía sufí, es una metáfora central para la Realidad Divina, el conocimiento ilimitado de Dios o el amor divino abrumador.
- خونبها
- Khūnbahā: Literalmente, «precio de sangre». En la ley islámica (y en la antigua costumbre persa), es la compensación financiera pagada a los herederos de una víctima de homicidio.
من جان و عقلم را فدای این دریای حقیقت (عشق الهی) میکنم، چرا که اگر در این راه نابود هم شوم، خود این دریا تاوان و پاداش آن فنا شدن است.
مولانا در اینجا از زبان سالکی سخن میگوید که در برابر عظمت دریای حقیقت الهی، تاب مقاومت ندارد و نمیتواند تنها به ذکر و وصف آن قناعت کند. او باید خود را به آب بزند و در آن غرق شود.
این بیت، اوج این تسلیم و اشتیاق است. گوینده اعلام میکند که حاضر است عزیزترین داراییهای خود، یعنی «جان» و «عقل» را، در راه این دریا فدا کند. این فداکاری از سر ناچاری یا شکست نیست، بلکه یک انتخاب آگاهانه است. چرا که پاداش این فنا شدن، خود آن دریاست. عبارت «خونبهای عقل و جان این بحر داد» یعنی اگر جان و عقل در این دریا غرق و نابود شوند، دیه و ارزش آنها را خود دریا میپردازد. به بیانی دیگر، وصال به این دریای عشق، ارزشی بالاتر از حفظ جان و عقل جزئی دارد و جبرانکنندهٔ فنای آنهاست.
- بحر
- دریا؛ در اینجا استعاره از حقیقت الهی، عشق، یا وجود بیکران خداوند است.
- خونبها
- دیه، پولی که برای جبران خون ریختهشده به خانواده مقتول پرداخت میشود. در اینجا به معنای پاداش و جبران است.
- داد
- در اینجا به معنای «داد»، «پرداخت کرد» یا «میدهد» است (فعل ماضی یا مضارع اخباری).
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.