بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

La comparación del cuerpo humano con una posada y los diversos pensamientos con diversos huéspedes. El gnóstico, en su complacencia con estos pensamientos de tristeza y alegría, es como una persona hospitalaria que acoge a extraños, al igual que Khalil, cuya puerta siempre estaba abierta para los huéspedes, fueran infieles o creyentes, leales o traidores, y tenía un rostro amable para todos los huéspedes.