Leer Libro 5 Sección 57 ← anterior · siguiente →

بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع ملة ابراهیم لقد کانت لکم اسوة حسنة فی‌ابراهیم

Alguien preguntó a un sabio gnóstico: "Si alguien llora en la oración en voz alta, y gime y lamenta, ¿su oración se anula?" Respondió: "El nombre de esa lágrima es lo que el que llora ha visto. Si ha visto el anhelo de Dios y llora por ello, o el arrepentimiento de un pecado, su oración no se anulará, sino que se perfeccionará, pues 'no hay oración sino con la presencia del corazón'. Y si ha visto la enfermedad del cuerpo o la separación de un hijo, su oración se anulará, pues la esencia de la oración es el abandono del cuerpo y el abandono del hijo, a la manera de Abraham, que sacrificaba a su hijo para completar la oración y entregaba su cuerpo al fuego de Nimrod. Y se le ordenó a Mustafa (la paz sea con él) estas cualidades: 'Sigue la religión de Abraham. Tuvieron en Abraham un hermoso ejemplo'

  1. M5:1264 آن یکی پرسید از مفتی به رازگر کسی گرید به نوحه در نماز
  2. M5:1265 آن نماز او عجب باطل شودیا نمازش جایز و کامل بود
  3. M5:1266 گفت آب دیده نامش بهر چیستبنگری تا که چه دید او و گریست
  4. M5:1267 آب دیده تا چه دید او از نهانتا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان
  5. M5:1268 آن جهان گر دیده است آن پُر نیازرونقی یابد ز نوحه آن نماز
  6. M5:1269 ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوکریسمان بسکست و هم بشکست دوک